Een topjaar!

Zo aan het begin van het schooljaar begint iedereen weer met frisse tegenzin aan het nieuwe schooljaar. Nagenietend of met spijt denken we aan die liters Franse wijn, die we op een of andere camping naar binnen klokten. Waarbij we ons mateloos irriteerden aan al die Nederlanders. Zo storten we ons weer op een nieuw schooljaar.

 

Die eerste blik in de klas; Verwachtingsvolle koppies, hoe is onze juf of meester en wat gaan we leren dit jaar? En, niet geheel onbelangrijk, wanneer hebben we ons paspoort nodig om grensoverschrijdende activiteiten te ondernemen? Ik hoor jullie denken: ‘Grensoverschrijdende activiteiten?’ Dat zijn activiteiten, waarvan je ze normaal niet toestaat, maar in sommige gevallen toelaat vanwege een plotselinge aanval van weekhartigheid. Die dus! En dat allemaal in die eerste blik.

 

Gelukkig gaan we het dit jaar helemaal anders doen. We gaan rustig aan beginnen, werken aan effectief klassenmanagement en nemen het werk niet mee naar huis. Dit wordt een topjaar!

Helaas laat je charismatische persoonlijkheid het ook dit jaar weer afweten en moet je er dus toch nog héél wat voor doen om de kwebbelende menigte weer rustig te laten werken.

 

In de eerste week gaat het om kennismaken, wat zijn de talenten en waar ligt de zorg in de groep. De eerste aanvragen voor voorbereiding op een dyslexieonderzoek liggen inmiddels weer op je tafel, groepsplannen moeten worden geschreven, een verwijzing naar het speciaal onderwijs moet worden afgehandeld en je trekt je agenda om de informatieavond met je duo door te spreken.

Niet lang daarna volgt de eerste ouder die graag een gesprek wil over zijn kind. Maandag heb je een vergadering, dinsdag een commissievergadering. ‘Wat zegt u? Of we ook ’s avonds een gesprek kunnen hebben?’ Nee, helaas, daar komen we niet voor terug.’

Om 17.00 uur werp je nog eens een kritische blik op je klas en constateert dat er nog een stapel schriften ligt. Mee naar huis dan maar.

 

Thuis raast het leven ook voort en voor je het weet is het 21.00 uur en denk je aan die stapel schriften in je tas. Wel belangrijk, dus ga je maar beginnen

Intussen is het december en loop je al aardig op je tandvlees, gelukkig biedt de kerstvakantie de tijd om achterstallig werk weg te werken. We boffen in het onderwijs toch maar met al die vakanties.

In januari weer de toetsen, een lekker rustige maand, zodat we ons in februari weer volop op de groepsplannen kunnen storten.

 

Zo hol je door naar het eind van het jaar, waarbij je jezelf afvraagt wat je doelstellingen van dit jaar ook alweer waren. Wat hebben de vergaderingen opgeleverd, heb je de kinderen echt verder geholpen, wat heb je de kinderen meegegeven? O ja, het zou een topjaar worden.

En terwijl je voor jezelf bedenkt of het wel zo’n topjaar is geweest, komt een kind bij je langs en zegt:

 

‘JUF, BEDANKT VOOR HET FIJNE JAAR, HET WAS TOP’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *