Een goed begin

Aan het einde van de zomervakantie stroomt de mailbox weer vol. Tussen de mails ook een mail van school. Een uitnodiging voor een oudergesprek.

Het gesprek is om kennis te maken met de leerkracht, maar ook om verwachtingen en wensen uit te spreken. Wij gaan aan tafel in gesprek met onze kleine vent. Wat wil je leren, wat vind je moeilijk, wat kan je al heel goed? Hij denkt diep na.

 

Terwijl mijn gedachten uitgaan naar de leerlijnen van taal en rekenen, roept hij uit dat hij wel Engels wil leren en Spaans en blind typen lijkt hem ook wel handig. Hij creƫert zijn eigen leerlijnen. Even overweeg ik om het op te noemen, maar ik doe het niet.

 

Dinsdagmiddag gaan we op gesprek. Hij zit tegenover de juf. Ze gaat het gesprek met hem voeren. Hij is het gewend, want sinds groep 3 gaat hij al mee naar rapportgesprekken. Maar een nieuwe juf, ik zie dat hij het best spannend vindt. Het gefriemel met zijn handen, een lichte blos op zijn wangen als hij antwoordt. Het is nauwelijks waarneembaar, maar toch.

 

Naarmate het gesprek vordert zit ik met bewondering te kijken. Juf stelt de goede vragen en vraagt ook door. Zijn antwoorden zijn weloverwogen en hij illustreert ze soms met een voorbeeld. Ik kijk gewoon naar een volwassen gesprek. Even stel ik een vraag om iets scherper te krijgen, maar verder houd ik mijn mond en geniet.

 

Zijn juf die hem serieus neemt, verantwoordelijkheid geeft en ook nog van grapjes houdt. Dit jaar kan nu al niet meer stuk.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *