Bussemaker en Dekker moeten stoppen met zwabberend beleid

Onderwijsminister Jet Bussemaker en staatssecretaris Sander Dekker, stapelen verandering op verandering. Dit duo smijt met proefballonnen. Natuurlijk het onderwijs staat al veel te lang stil, maar met dit beleid dreigt chaos. De leerkrachten zijn moe van alle veranderingen. Mijn advies: ga eens op uw handen zitten en doe niets. Stop met dit zwabberend beleid.

 

Enkele jaren geleden richtte u alle pijlen op het opbrengstgericht werken. Het ging in onderwijsland over lijstjes, citoscores en output. Zwakke scholen kwamen direct onder streng toezicht van uw inspectie. Vanzelfsprekend, kwaliteit mag geen toeval zijn. Maar dit ging over minuten tellen en vinkjes zetten. Iets te lang buitenspelen? Een onvoldoende voor effectieve leertijd.

 

Na deze hype moest iedereen over naar de ‘Twentyfirst Century Skills’. De kinderen in Nederland moesten meer gebruik maken van de digitale mogelijkheden. Naast de digitale vaardigheden eiste u ook aandacht voor communicatieve vaardigheden, presenteren en samenwerken. Dit alles om de toekomst het hoofd te bieden.

 

Vorig jaar gaf u de professionaliteit terug aan de leerkracht. Het eindadvies van de leerkracht was weer leidend, niet de eindtoets. Een mooi gebaar dat recht deed aan de leerkracht als professional. Iemand die weet hoe de kinderen presteren en presenteren, hoe goed ze kunnen samenwerken en welke sociale vaardigheden ze hebben. Een leerkracht die de kinderen ziet als één geheel met al hun talenten en ontwikkelpunten.

 

Helaas blijkt nu dat u deze maatregel weer ongedaan wil maken. U had namelijk een onderzoekje gelezen waarin stond dat kinderen van laag opgeleide ouders lagere adviezen krijgen dan kinderen van hoogopgeleide ouders. Ik zou het onderzoek graag zien, maar dat terzijde. Slechts een jaar lang mocht de leerkracht genieten van zijn opwaardering. En nu doet u dat weer teniet.

 

Leerkrachten zijn professionals. Zij weten als geen ander hoe belangrijk hun taak is, maar ze dreigen nu massaal te bezwijken onder uw geldingsdrang. Uw ministerie dat uitblinkt in kortetermijnvisie en er niet voor terugdeinst om binnen een jaar de andere kant op te gaan. Dat is slecht voor de leerkrachten en daarmee ook slecht voor de kinderen.

Gelukkig blijven de kinderen zich verwonderen. Elke dag weer. De onbevangen blik en onderzoekende ogen betreden elke dag onze wereld. Ze bestoken ons met vragen en opmerkingen en nemen ons weer mee in hun wereld. Jonge kinderen zijn vrij van patronen, regels en wetten en ontpoppen zich tot ware filosofen.

 

Dan het kwebbelend geluid van kinderen en ouders die de school inkomen. Jassen en tassen vinden hun weg naar de kapstok, een rits die niet open wil en een laatste kus op de wang. De dag is begonnen en de ouders laten hun dierbaarste bezit vol vertrouwen achter in de klas. Op weg naar werk, of huis.

 

Verandert er echt zo veel, of blijven wij stilstaan en missen we de scherpte om het bij te houden? Socrates sprak in 400 na Christus uit, dat de jeugd geen respect meer heeft voor ouderen, ze hun ouders tegenspreken en hun leerkracht tiranniseren. Terwijl alles verandert, verandert er niets.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *